Co to jest półpasiec?

Półpasiec jest chorobą, która występuje u osób, które przebyły w przeszłości ospę wietrzną. U osób takich (np. w stanach osłabienia odporności) dochodzi do reaktywacji utajonego zakażenia. Choroba ta pojawić się może w każdym wieku, jednakże ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem i najczęściej chorują osoby starsze.

półpasiec

Czy można się zarazić półpaścem?

Jest to choroba zakaźna – a zatem  można się nią zarazić. W przypadku kontaktu z osobą chorą istnieje możliwość zachorowania na ospę wietrzną (u osób, które wcześniej nie chorowały na ospę wietrzną). Do zakażenia może dojść drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z występującymi u chorego zmianami skórnymi. W zmianach skórnych, tzw. wykwitach istnieje wydzielina, która zawiera wirus i choroba ta jest zakaźna dopóki wszystkie wykwity się nie zagoją. Osoby, które nie chorowały na ospę wietrzną powinny ograniczyć kontakt z osobą chorą.

Dlaczego chorujemy na półpasiec?

U osób, które chorowały wcześniej na ospę wietrzną (i to niezależnie od tego jaki choroba ta miała przebieg – czy łagodny, czy ciężki), po wyzdrowieniu wirus pozostaje w formie uśpionej w zwojach nerwowych. Jego reaktywacja właśnie objawia się jako omawiana w tym artykule choroba.

Czynniki, które mogą wpływać na występowanie choroby są następujące:

  • Wiek – ryzyko zachorowania na tę chorobę jest największe u osób po 50. roku życia.
  • Spadek odporności – zarówno w wyniku choroby (np. w przypadku osób zarażonych wirusem HIV, nowotwory) jak i w wyniku leczenia, np. chemioterapia, pacjenci przyjmujący leki po przeszczepie narządów.
  • Stres i ogólne osłabienie organizmu.
  • Uraz mechaniczny.

Jak wygląda półpasiec?

Zmiany skórne są charakterystyczne i mają formę krost, pęcherzyków na podłożu rumieniowym. Wykwitom takim może towarzyszyć świąd, uczucie pieczenia, a także bolesność. Pierwszym objawem na jaki uskarżają się pacjenci w przypadku przebiegu tej choroby jest właśnie ból. Ból pojawia się w niektórych wypadkach jeszcze przed pojawieniem się zmian skórnych i może być bardzo intensywny.

Typowe miejsca, w których najczęściej występują zmiany to:

  • Najczęściej na tułowiu – na klatce piersiowej, plecach i brzuchu (tu wykwity występują jednostronnie tworząc poziomy pas pęcherzy – stąd nazwa choroby: „pół – pasiec”).
  • Na twarzy (najczęściej na górnej jej części).
  • Wyjątkową odmianą jest choroba, w przebiegu której dochodzi do wystąpienia bólu oraz wysypki w okolicach gałki ocznej (odmiana oczna), w tym, np.: spojówki, czy rogówki. W takich przypadkach, jeśli pacjenci zbagatelizują objawy i nie zgłoszą się do lekarza w celu podjęcia leczenia, może dojść nawet do trwałego uszkodzenia wzroku.

Kto leczy półpaśca?

Chorobę tę leczy lekarz dermatolog. Jeśli istnieje podejrzenie, że objawy z jakimi się zmagamy mogą sygnalizować tę chorobę, należy umówić się na wizytę do lekarza dermatologa, który postawi właściwą diagnozę. Szybkie podjęcie leczenia w przebiegu tej choroby ma bardzo duże znaczenie. Im szybciej pacjent zgłosi się do lekarza tym lepiej.

Jak lekarz diagnozuje półpaśca?

Lekarz dermatolog diagnozuje omawianą chorobę na podstawie obrazu klinicznego oraz wywiadu przeprowadzonego z pacjentem. Bardzo ważne jest wczesne postawienie diagnozy, gdyż stanowi to warunek skutecznego leczenia.

W jaki sposób leczy się półpaśca?

Leczenie choroby polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów oraz działaniu na przyczynę choroby. Lekarz przepisuje zatem najczęściej odpowiednie  leki przeciwwirusowe. Takie preparaty mają na celu przede wszystkim złagodzenie objawów choroby oraz skrócenie jej przebiegu.

Pacjenci, w przebiegu tej choroby, uskarżają się także na ból oraz świąd, który towarzyszy wykwitom. Lekarz w takim wypadku przypisuje odpowiednie leki przeciwbólowe, jak również  łagodzące świąd.

Czy można zapobiec półpaścowi?

W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia tej choroby należy rozważyć szczepienie ochronne przeciwko ospie wietrznej. Za pomocą tego szczepienia można zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej choroby w przyszłości. Szczepione na ospę wietrzną mogą być osoby, które wcześniej na nią nie chorowały. Szczepionka ta może być stosowana u dzieci od 9 miesiąca życia. Brak jest górnej granicy wiekowej.

Print Friendly, PDF & Email